hoe verklaar ik dat ik geld heb geleend van mijn familie

Een familielening onderbouw je met stuk én geldstroom

Een familielening leg je vast met een leenovereenkomst en een bankafschrift dat laat zien dat het bedrag ook echt is overgemaakt. De instelling die vraagt naar de herkomst van je vermogen wil twee dingen zien: dat de lening bestaat als afspraak, en dat het geld daadwerkelijk van de rekening van de familieleent naar jouw rekening is gegaan. Een overeenkomst zonder bijpassende overschrijving overtuigt niet, en een overschrijving zonder overeenkomst roept de vraag op waarom er geld tussen twee rekeningen beweegt. Zet in de overeenkomst minimaal het bedrag, de datum, of er rente en een aflossingsschema is, en de relatie tussen jou en de uitlener.

Ontbreekt een schriftelijke overeenkomst omdat het destijds "gewoon binnen de familie" ging, dan is dat niet meteen een probleem, maar dan moet je het via andere weg aantonen: bankafschriften van beide kanten, eventueel een verklaring van de familielener achteraf, en een reden waarom het bedrag logisch aansluit bij wat die persoon kon missen. Let op het onderscheid dat hier vaak misgaat: een lening is een bron van middelen, namelijk de directe herkomst van het bedrag op je rekening. De instelling kan daarnaast ook vragen hoe de uitlener zelf aan dat vermogen kwam — dat is een vraag naar een niveau dieper, en dat overzicht kun je apart bijhouden in je dossier.

Waarom instellingen dit soort geldstromen navragen

Instellingen moeten volgens de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme onderzoek doen naar de herkomst van vermogen van hun cliënten, en een lening tussen particulieren is daarbij een veelvoorkomende maar minder standaard geldstroom dan salaris of verkoopopbrengst — vandaar de vraag om extra onderbouwing. Dit staat los van vragen die specifiek over de herkomst van geld uit het buitenland gaan of over wat je aanlevert als algemeen bewijs van herkomst; een familielening is een eigen categorie met zijn eigen bewijslast.